Zespół przewlekłego zmęczenia: Jak rozpoznać objawy, jak leczyć

To może być zwykłe wyczerpanie albo choroba. Twoje zmęczenie trwa dłużej niż kilkanaście dni i nie ustępuje mimo odpoczynku? Podpowiadamy, jak sobie z nim poradzić.

Reklama

Objawia się banalnie: po zwykłym dniu pracy jesteś zupełnie wykończona. Kładziesz się spać z nadzieją, że rano będzie lepiej. Ale kiedy się budzisz, zmęczenie nie znika. W pracy coraz trudniej jest ci się skoncentrować, a każda czynność pochłania więcej energii, niż powinna. Do domu znów wracasz wykończona... Nie wiesz, co ci jest? Pomagamy znaleźć odpowiedź na to pytanie.

Bezsenność i bóle głowy: Sprawdź inne symptomy

Zespół przewlekłego zmęczenia można podejrzewać wtedy, gdy trwa ono dłużej niż sześć miesięcy, a badania zlecone przez lekarza nie przynoszą odpowiedzi na pytanie o przyczynę tego stanu.

Żeby choroba została zdiagnozowana, musisz też doświadczać przynajmniej czterech z objawów uznawanych za symptomy syndromu przewlekłego zmęczenia.

Należą do nich: bóle mięśni i stawów niezwiązane z innymi chorobami, powtarzające się bóle głowy, utrzymujące się kłopoty z pamięcią i koncentracją, nawracające bóle gardła, tkliwość węzłów chłonnych, uczucie wycieńczenia po wysiłku fizycznym (jeśli utrzymuje się dłużej niż 24 godziny), niespokojny sen, z którego budzisz się zmęczona.

Więcej kobiet

Przyczyny zespołu przewlek łego zmęczenia nie są jasne. Są podejrzenia, że wywołują go wirusy, ale dotąd nie zostało to potwierdzone. Wiadomo jednak, co zwiększa ryzyko zachorowania. Są to: przewlekły stres oraz poświęcanie zbyt krótkiego czasu na odpoczynek (np. rezygnacja z wakacji). Kobiety zapadają na tę chorobę aż czterokrotnie częściej niż mężczyźni.

Reagujmy jak najszybciej!

Zespół przewlekłego zmęczenia to już niemal choroba cywilizacyjna. Ludzki organizm ma ograniczoną wydolność i zdolność regeneracji. Czynnikiem, który proces wyczerpywania się możliwości regeneracyjnych przyspiesza, jest długotrwałe połączenie rutyny i stresu związanego z poczuciem odpowiedzialności.

Taka mieszanka osłabia układ nerwowy, a to rozregulowuje cały organizm. Pojawiają się objawy takie jak osłabienie odporności, bóle głowy i kostno-stawowe, biegunki, bezsenność i niezwiązane z wysiłkiem uczucie całkowitego wyczerpania emocjonalnego i fizycznego.

Gdy coś takiego się nam zdarza, trzeba działać jak najszybciej. Przerwać rutynę: wyjechać na urlop (przynajmniej trzy tygodniowy), jeśli to możliwe zmienić pracę, poszukać hobby, które pozwoli nam oderwać się od tego, co nas stresuje.

Jeśli to zrobimy odpowiednio wcześnie i będziemy przy tym konsekwentni, rozwój tego schorzenia uda się zahamować.

Zmęczenie czy wypalenie

Zespół przewlekłego zmęczenia jest często mylony z zespołem wypalenia zawodowego. Objawy tych przypadłości mogą być podobne, ale są też między nimi istotne różnice.

Zespół wypalenia zawodowego: problemy z koncentracją pojawiają się głównie w pracy, zniechęcenie jest związane z pogarszającymi się efektami pracy, uczucie zmęczenia występuje w sytuacjach zawodowych, wypoczynek albo zmiana pracy przynoszą poprawę.

Zespół przewlekłego zmęczenia: problemy z koncentracją pojawiają się nie tylko w pracy, zniechęcenie nie jest związane z konkretnymi sytuacjami, uczucie ciągłego zmęczenia występuje we wszystkich sytuacjach, wypoczynek nie przynosi poprawy.

Jesteś wykończona? Zbadaj krew

Powodami przedłużającego się zmęczenia mogą być m.in.: anemia, choroby tarczycy, wątroby i serca, a także infekcje, depresja oraz schorzenia neurologiczne.

Przyczyna może być również zupełnie prozaiczna – przez kilka ostatnich dni albo tygodni dużo pracowałaś i jesteś po prostu wykończona. Organizm daje ci sygnał, że czas przystopować.

A może to infekcja?

Jeśli chcesz odzyskać formę i poczuć się wypoczęta, przede wszystkim zadbaj o jakość snu. Pilnuj, by twój nocny wypoczynek trwał nie krócej niż osiem godzin.

Jeśli masz kłopoty z zasypianiem albo twój sen jest niespokojny, łatwo się wybudzasz, wypróbuj ziołowe środki (Benosen, Nervomix Sen, Dobry Sen Forte).

Mimo wy starczająco długiego odpoczynku nie czujesz się lepiej? Trzeba działać. Zacznij od wizyty u lekarza pierwszego kontaktu, powiedz o swoich objawach i poproś o skierowanie na badania: morfologię z OB (to wykluczy albo potwierdzi infekcję), poziomu żelaza oraz witaminy B12 (te badania są pomocne w wykrywaniu anemii), a także poziomu magnezu i hormonów tarczycy (tsh, ft3 i ft4).

Powinnaś się przebadać także pod kątem zapalenia wątroby (testy na obecność przeciwciał WZW B i C we krwi) oraz zrobić ekg. (elektrokardiografię).

Korzyści z diety: najnowsze odkrycia

Nieodpowiedni jadłospis także przyczynia się do rozwoju choroby. Zadbaj, by w diecie znalazły się:

- produkty zawierające L-tryptofan (na niedobór tego aminokwasu cierpi 80 proc. chorych na przewlekłe zmęczenie). Jego naturalnym źródłem są produkty zawierające białko: mleko, sery (żółte i twarogowe), mięso – przede wszystkim dobrej jakości drób. Drobiowe przysmaki mają też inną ważną zaletę – niski indeks glikemiczny, dzięki czemu zapewniają poczucie sytości na dłużej.

- żywność bogata w kwas foliowy (brakuje go 50 proc. chorych), czyli warzywa i owoce, m.in.: kalafior, szparagi, szpinak, brokuły, banany, pomarańcze i jabłka, a także drób, wątróbka, nabiał.

- jedzenie o wysokiej zawartości magnezu (niedobory stwierdzono u ponad połowy chorych), m.in.: pestki dyni, otręby i zarodki pszenne, kakao, migdały, orzechy laskowe i pistacjowe, kasza gryczana.

Niezbędne kwasy

Powinnaś dostarczać wystarczającą dawkę NNKT (niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych). Ich niedobór osłabia układ odpornościowy. NNKT znajdziesz w oliwie i olejach: słonecznikowym, sojowym i rzepakowym.

Tekst: Katarzyna Basińska

Artykuł pochodzi z kategorii: Psychologia

Olivia

Zobacz również

  • Zostajesz w pracy po godzinach kosztem chwil dla siebie i rodziny? Oto proste sposoby, które pozwolą ci to zmienić i zaoszczędzić cenne minuty. więcej